O krok od zrodla konaja z pragnienia.
O krok od piekla szaleja z rozkoszy.
Trzezwieja z marzen o krok od spelnienia.
O krok od celu wlasny cien ich ploszy.

O krok od tryumfu opuszczaja glowy.
Podnosza glowy o krok od wyroku.
O krok od laski traca dar wymowy.
Krok od przepasci przyspieszaja kroku.

O krok od zemsty nagle wielcy duchem
O krok od drogi bladza w proznych sporach.
O krok od czynu wola frazy kruche.
O krok od jutra przezywaja wczoraj.

O krok od zgody pusta zlosc ich bierze
O krok od wiedzy wdychaja zabobon.
O krok od Boga zaprzeczaja wierze.
O krok od siebie nie chca stac sie soba.

O krok od smierci zywot im niedrogi.
O krok od zycia snia minione kaznie.
Gromadza ksiegi o krok od pozogi.
O krok od kleski czuja sie najrazniej.

Tak przez godzine, dzien, miesiac, rok
Az zrobia ten jeden nieuchronny krok