1.
Na smyczy trzymam filozofów Europy,
podparłam armią marmurowe Piotra stropy,
mam psy, sokoły, konie, kocham łów szalenie,
a wokół same zające i jelenie.

Pałace stawiam, głowy ścinam,
kiedy mi przyjdzie na to chęć,
mam biografów, portrecistów
i jeszcze jedno pragnę mieć.

ref.
Stój Katarzyno! Koronę carów,
sen taki jak ten,
może Ci z głowy zdjąć.

2.
Kobieta jestem ponad miarę swoich czasów,
nie bawią mnie umizgi bladych lowelasów,
ich miękkich palców dotyk budzi obrzydzenie,
już wole łowić zające i jelenie.

Ze wstydu potem ten i ów
rzekł o mnie: nie wyżyta, niemra
i pod batogiem nago biegł,
po śniegu, dookoła Kremla.

ref.
Stój Katarzyno! Koronę carów,
sen taki jak ten,
może Ci z głowy zdjąć.

3.
Kochanka trzeba mi takiego jak imperium,
co by mnie brał tak ja daje całą pełnią,
co by i władcy i poddańca był wcieleniem,
i mi zastąpił zające i jelenie.

Co by rozumiał tak jak ja,
ten głupi dwór rozdanych ról,
I pośród pochylonych głów,
dawał mi rozkosz albo ból.

ref.
Stój Katarzyno! Koronę carów,
sen taki jak ten,
może Ci z głowy zdjąć...

Gdyby się taki,
kochanek kiedyś znalazł
wiem, sama wiem,
kazałabym go ściąć !