Een man en een vrouw
zitten samen op een wolk
en kijken naar beneden

Ze kijken terug
op een winter in de sneeuw
ze volgen hun verleden

Hun eerste eigen huis
de tuin , de oleander
en hoe hun leven samen was
altijd samen, nooit een ander

En dan plotseling
dan houdt er een spoor op
de man begint te praten
hij kijkt eerste verbaasd
dan verwijtend naar zijn vrouw, en zegt
daar heb je me verlaten

De vrouw wendt zich tot hem
niet uit het veld geslagen, ze zegt
welnee, m’n lieve schat
daar heb ik je gedragen...