Ik wil dansen met mijn ongeluk
Ik wil drinken op verdriet
Ik wil denken dat het beter kan
Maar door haar kan ik dat niet
Ik wil wentelen in zelfbeklag
Binnen muren van graniet
Ik wil zwemmen in de onderstroom
Maar door haar voel ik die niet

Want ik ben mezelf kwijtgeraakt
In de plooien van haar lach
Omdat die in seconden brak
Wat ik als karakter zag
En ik heb mezelf verloren
In de kleuren van haar blik
Omdat ze met haar ogen dicht
Mij veel beter zag dan ik

Blijf je bij me
Blijf je bij me
Blijf je bij me dan blijf ik dat ook

Het ritme van mijn zelfbeklag
Slaat volledig uit de maat
Want wennen aan tevredenheid
Is niet iets dat zomaar gaat
Ik zie mezelf in spiegelbeeld
Want de muren zijn van glas
En ik zwem in tegen de onderstroom
Die er eigenlijk nooit was

Ik geef me langzaam over
Aan iets dat lijkt op geluk
En voor het eerst in mijn herinnering
Denk ik het niet meer stuk

Ik heb mezelf gevonden
In de rust van haar gezicht
Want toen we dansten op mijn ongeluk
Leidde zij me naar het licht
Ik kwam mezelf tegen
En daarbij ging zij me voor
Omdat ze zonder echt te zoeken vond
Waar ik me in verloor

Blijf je bij me
Blijf je bij me
Blijf je bij me dan blijf ik dat ook

Blijf je bij me
Blijf je bij me
Blijf je bij me dan blijf ik dat ook