Ik dacht altijd goed te weten
Wat ik wilde waar ik stond
Maar als ik naar beneden kijk
Zie ik nergens vaste grond

Elke weg lijkt even logisch
Ik sluit niets of niemand uit
Als ik maar stil genoeg blijf zitten
Komt 't vanzelf van binnenuit

Dus ik zweef in loze ruimte
Ik weet zelf niet waar ik ben
Maar hou me stevig vast aan wat ik geloof
En aan wat ik ken

Vastberadenheid is voor de dommen
Tijd is maar een stok achter de deur
Elke zekerheid is zelf verzonnen
Dus grijs is een mooie kleur

Zolang ik kan blijven zweven
Tussen vraag en antwoord door
Hou ik mijn leven op de rails
Maar zit nergens in het spoor

Elk einde staat nog open
Zolang ik blijf bij mijn begin
En ik niet teveel vooruit kijk
Tegen beter weten in

Om te zien of daar de reden ligt
Van wat ik vind of wat ik vond
Tot die tijd blijf ik hier stevig staan
Op wat lijkt op vaste grond

Vastberadenheid is voor de dommen
Tijd is maar een stok achter de deur
Elke zekerheid is zelf verzonnen
Dus grijs is een mooie kleur

Vastberadenheid is voor de dommen
Tijd is maar een stok achter de deur
Elke zekerheid is zelf verzonnen
Dus grijs is een mooie kleur

Grijs is een mooie kleur